Rok powoli dobiega końca, a dla kancelarii BFP był on szczególny – świętowaliśmy 21-lecie działalności (o dwudziestych urodzinach… zapomnieliśmy w ferworze pracy 😊). Każda taka rocznica skłania do podsumowań. I w ramach takich właśnie refleksji uznałam, że warto wspomnieć o kilkudziesięciu (co najmniej, niestety nie prowadzimy takich statystyk) zakończonych przez kancelarię spraw, których prapoczątkiem jest pozostawienie ciała obcego w organizmie pacjenta. Czyli czegoś, co nie powinno tam pozostać po operacji czy zabiegu diagnostycznym.
To jest naprawdę zaskakujące, jak wiele procesów sądowych ma swoje źródło w jednym z najpoważniejszych błędów medycznych: pozostawieniu ciała obcego w organizmie pacjenta!
Wydawałoby się, że medycyna idzie do przodu, procedury są coraz bardziej regorystyczne i szczelne, lekarze i pielęgniarki instrumentujące coraz bardziej świadome swoich obowiązków i zagrożeń. Czy zatem ciało obce po operacji jest już tylko historycznym przykładem błędu technicznego? Niestety przypadki takiego niedbalstwa wciąż się zdarzają.
Ciało obce pozostawione po operacji – dlaczego wciąż to się zdarza?
Chociaż nowoczesne procedury mają minimalizować ryzyko, praktyka pokazuje, że błędy ludzkie nadal występują. Najczęściej dotyczą one:
nieprzeliczenia materiałów operacyjnych,
przerwanej ciągłości dokumentacji,
braku nadzoru nad instrumentarium,
błędów techniki operacyjnej,
zastosowania wyrobu medycznego bez uzasadnienia lub bez poinformowania pacjenta.
Przykłady? Bardzo proszę. Poniżej opis kilku procesów zakończonych w 2025 r.
Sprawy pozostawienia ciała obcego – przykłady z 2025 roku
1. Pozostawienie ciałą obcego – cewnik w układzie krwionośnym
Pacjentowi po wypadku samochodowym, w toku leczenia założono cewnik centralny do prawej żyły udowej. Cewnik miał być usunięty po kilkunastu dniach, a już na pewno przed wypisem pacjenta. Z dokumentacji medycznej nie wynika kto i kiedy go usunął. Nic dziwnego, bo po roku, kiedy poszukiwano przyczyn utrzymującego się stanu zapalnego, a także nawracających gorączek i sepsy, wykryto pozostawiony w układzie krwionośnym cewnik. Pacjent musiał przejść poważną operację usunięcia tego ciała obcego. Więcej o tej sprawie przeczytasz tutaj: „Ciało obce w układzie krwionośnym”.
2. Nieprawidłowo wszczepiony implant – siatka polipropylenowa
Ciałem obcym może być też wyrób medyczny zastosowany bez wskazań i bez poinformowania o tym pacjenta. Ten proces, jak wiele spraw związanych z ciałem obcym, dotyczył przebiegu leczenia sprzed lat. W trakcie wykonanej u pacjentki w 2000 r. operacji brzusznej zastosowano błędną technikę operacyjną. Podczas przeprowadzonego wówczas zabiegu wszyto bowiem u pacjentki – bez żadnego uzasadnienia medycznego – siatkę polipropylenową w bezpośrednim kontakcie z jelitem. Co więcej, dobrano również nieprawidłowy rodzaj implantu (bez warstwy antyadhezyjnej). Zwiększyło to ryzyko powikłań, które niestety stały się faktem. O wyroku w tej sprawie, który zapadł na początku 2025 r., przeczytasz tutaj: „Ciało obce wykryte po latach”
3. Gazik – pozostawienie ciała obcego w kręgosłupie na 20 lat
W 2025 roku zakończyliśmy też ostatecznie proces, którego przyczyną było pozostawienie w organizmie klienta ciała obcego – materiału tekstylnego w… 1998 r., podczas operacji kręgosłupa. Utrzymujący się w organizmie pacjenta stan zapalny wiązał się dla niego z poważnymi dolegliwościami bólowymi. Stres związany z ciągłym bólem sprawił, że chory stał się osobą nerwową. Szczególnie obciążającym psychicznie był dla pacjenta okres, w którym żył w przekonaniu, że w okolicy krzyżowej kręgosłupa wykryto u niego nowotwór z naciekiem na kość – a w rzeczywistości było to pozostawione lata temu ciało obce.
Ciało obce wykryto i usunięto po 20 latach. Operacja naprawcza przebiegła bez komplikacji. Więcej o tej sprawie przeczytasz tutaj: „Gazik usunięty po 20 latach”.
Podsumowanie
Pozostawienie ciała obcego w organizmie pacjenta jest jednym z najpoważniejszych błędów medycznych. Mimo upływu czasu pacjent często wciąż może dochodzić roszczeń. Każdy przypadek wymaga indywidualnej analizy, a właściwe zabezpieczenie dowodów ma ogromne znaczenie dla powodzenia sprawy.
FAQ
Kiedy można domagać się odszkodowania?
Obecnie termin przedawnienia roszczeń liczy się od momentu, w którym pacjent dowiedział się o szkodzie i o osobie zobowiązanej do jej naprawienia.
Nawet jeśli ciało obce pozostawiono wiele lat temu, odkrycie go niedawno zwykle oznacza, że roszczenie nie jest przedawnione.
Ile wynosi odszkodowanie za ciało obce w organizmie?
Wysokość zadośćuczynienia zależy od:
rodzaju i wielkości ciała obcego,
czasu, przez jaki pozostawało w organizmie,
dolegliwości bólowych i skutków zdrowotnych,
przebiegu operacji naprawczej,
trwałych następstw dla zdrowia.
Przykładowe kwoty opisałam w artykułach podlinkowanych w treści bloga ze strony kancelarii BFP.
Jakie ciała obce najczęściej zostają po operacji?
Najczęściej są to:
gaziki i materiały tekstylne,
cewniki i dreny,
prowadnice i igły,
narzędzia chirurgiczne,
- fragment uszkodzonego narzędzia chirurgicznego,
implanty dobrane nieprawidłowo lub bez zgody pacjenta.
Więcej przeczytać możesz o tym tutaj: Cała prawda (statystyczna) o waciku w ciele pacjenta – Błąd lekarza
Czy trzeba mieć zdjęcie ciała obcego?
Najlepiej, aby lekarz dokonujący reoperacji:
zabezpieczył usuwany przedmiot,
przekazał go pacjentowi,
sporządził dokładny opis,
wykonał zdjęcia stanu „zastanego” podczas operacji usunięcia ciała obcego (najlepiej z miarką).
To kluczowe dowody w procesie o błąd medyczny.

















{ 3 komentarze… przeczytaj je poniżej albo dodaj swój }
Pani Mecenas, o dłuższego czasu zastanawiam się nad jedną kwestią… O których powikłaniach w końcu powinien informować lekarz?
Chodzi o te typowe i częste? Czy też nietypowe – rzadkie? Spotkałem się z różnymi stanowiskami i różnymi orzeczeniami.
Dzień dobry, krótka odpowiedź brzmi: pacjent powinien otrzymać informacje o najczęstszych powikłaniach związanych z daną procedurą, ale też o rzadkich, które jednak mogą wywołać poważną szkodę na zdrowiu. Ważne jest przy tym, żeby była to informacja zindywidualizowana, bo zapewne inne jest ryzyko np. uszkodzenia sąsiednich organów przy operacji brzusznej u pacjentki z bardzo wysokim BMI, która ma za sobą kilka operacji w obrębie jamy brzusznej, a inne w sytuacji, kiedy lekarz ma do czynienia ze szczupłą pacjentką operowaną po raz pierwszy.
Dziękuję bardzo za odpowiedź.